Izan dezagun gau eta egun Jauna lagun !
Dohatsu bai zu, Jaunaren beldur bazaudena,
Haren bidetan zabiltzana.
Zure eskuen lanetik duzu jan edana,
Eskutan duzu zoriona.
Izan dezagun gau eta egun Jauna lagun !
Zure andrea mahats-ondo bat bezain jori,
Etxe xokoa bozten ari.
Zure semeak oliba-ondo gotor batzu,
Mahainean so dagozkitzu
Izan dezagun gau eta egun Jauna lagun !
Hara nolako zorionean dabilana
Jaunaren beldur den gizona.
Jainkoa lagun bizi zareno, izan urus,
Jerusaleme azkar ikus.
Legea neri zait bihotz argi, boz iturri.
Jainko legea on ona da
Bihotz gogoen pizgarria.
Jaunaren hitza ezin alda,
Jende lañoen zuhurtzia.
Legea neri zait bihotz argi, boz iturri.
Jainko-beldurra zoin garbia !
Menderen mende garbi doa.
Jaunak errana zoin egia,
Gezur izpirik gabekoa.
Legea neri zait bihotz argi, boz iturri.
Zure hau beti naiz heiekin,
Hek nola bete dena begi.
Nork bere hutsak xuxen jakin ?
Huts gordetarik zuk ni garbi.
Legea neri zait bihotz argi, boz iturri.
Handikeririk ez utz nitan,
Ez dakitala nehoiz nausi.
Garbi nindake bai orduan,
Hoben handitik arrunt garbi.
Zatozkit laster, otoi, Jauna ! Zu zaitut lagun, zu laguntza !
Nere Jainkoa, zure izenaz eman indar,
Zure argiaz beirale jar.
Otoi, Jainkoa, nere otoitza gogotik har :
Deiak ditela zu baitan sar.
Zatozkit laster, otoi, Jauna ! Zu zaitut lagun, zu laguntza !
Buru harroak oldartu zaizkit tzarki neri,
Bizia kendu nahiz ari.
Heien begiak ez daude beha Jainkoari :
Herra daukate jan-edari.
Zatozkit laster, otoi, Jauna ! Zu zaitut lagun, zu laguntza !
Huna Jainkoa, lagun heldu zait, neri beha :
Zer biziaren zaintzalea.
Eginen ditut kantuz eskaintzak zuri, Jauna :
Zure izena baita ona.
Zatozkit laster, otoi, Jauna ! Zu zaitut lagun, zu laguntza !
Nahi nitzaio Jainkoari bizi naizeno kantuz ari.
Jaunak betiko baitu zaintzen,
Bertzek joentzat hura zuzen.
Gosetueri harek ogi,
Gakotueri harek argi.
Nahi nitzaio Jainkoari bizi naizeno kantuz ari.
Itsutueri Jaunak begi,
Lehertueri dio : Jeiki !
Jaunak laguntzen urrun joanak,
Hazten umezurtz, alargunak.
Nahi nitzaio Jainkoari bizi naizeno kantuz ari.
Jaunak zuzenak ditu maite ;
Gizon makurrek traban dute.
Jainkoa Jainko betiere :
Gure Jauna, Jaun mendez mende.
Ibiliko naiz Jauna baitan, bizi direnen eskualdetan.
Maite dut Jauna, entzun baitu
Nik dudanean minki deitu.
Nere galdeak hartu ditu,
Nik egitean oihu kantu.
Ibiliko naiz Jauna baitan, bizi direnen eskualdetan.
Hor zen orroaz herioa,
Hor dena sare ifernua.
Galdua nintzen, ezindua,
Oihu egin dut : « Hel, Jainkoa ! »
Ibiliko naiz Jauna baitan, bizi direnen eskualdetan.
On eta zuzen dugu Jauna:
Jaunak betiko bihotz ona.
Begiratzen du den xumena :
Kendu daut harek nuen mina.
Ibiliko naiz Jauna baitan, bizi direnen eskualdetan.
Harek hiltzetik jali gaitu,
Begiak boztu, oinak piztu.
Ibiliko naiz Jauna baitan,
Bizi direnen eskualdetan.
Ibiliko naiz Jauna baitan, bizi direnen eskualdetan.
Nahi nitzaio Jainkoari bizi naizeno kantuz ari.
Jaunak betiko baitu zaintzen,
Bertzek joentzat hura zuzen.
Gosetueri harek ogi,
Gakotueri harek argi.
Nahi nitzaio Jainkoari bizi naizeno kantuz ari.
Itsutueri Jaunak begi,
Lehertueri dio : Jeiki !
Jaunak laguntzen urrun joanak,
Hazten umezurtz, alargunak.
Nahi nitzaio Jainkoari bizi naizeno kantuz ari.
Jaunak zuzenak ditu maite ;
Gizon makurrek traban dute.
Jainkoa Jainko betiere :
Gure Jauna, Jaun mendez mende.
Nahi nitzaio Jainkoari bizi naizeno kantuz ari.
Itzulpena : Xavier Diharce – Iratzeder O.S.B.
Editions EZKILA . Tous droits réservés.
Urteko 23. Igandea B 145. Salmoa
L.a. 124 / S.a. 31