XALBADORREN HERIOTZEAN X. Lete  

A. Olaizolaren ehorzketetan, paperik gabe.

Adiskide bat bazen orotan bihotz-bera,

Poesiaren hegoek, sentimentuzko bertsoek

Antzaldatzen zutena.

Plazetako kantari bakardadez josia,

Hitzen lihoa iruten bere barnean irauten

Oinazez ikasia.

Nun hago, zer larretan

Urepeleko artzaina,

Mendi hegaletan gora

Oroitzapen den gerora

Ihesetan joan hintzana.

Hesia urraturik libratu huen kanta,

Lotura guztietatik, gorputzaren mugetatik

Aske senditu nahirik

Azken hatsa huela bertsorik sakonena,

Inoiz esan ezin diren estalitako egien

Oihurik bortitzena.

Nun hago, zer larretan

Urepeleko artzaina,

Mendi hegaletan gora

Oroitzapen den gerora

Ihesetan joan hintzana.