Archives de catégorie : Non classé

Bazko mahain xuri

1/

Bazko mahain xuri apaila dezagun,

Jaunak berak gaitu gomitatzen egun.

Eskaintzak alaiki ekar dietzogun :

Batasunaren Ogi, pozaren Arnoa.

Batasunaren Ogi, pozaren Arnoa.

2/

Ene gorputz hau da zuen janaria,

Halaber odola zuen edaria,

Gizaki guzien maitez ixuria,

Hil eta piztuz dadin sor bizi berria.

Hil eta piztuz dadin sor bizi berria.

3/

Hiltzerako azken gau lazgarri hartan,

Egon zen Aitari luzaz otoitzean,

Erakutsi zaukun nola Kristau izan,

Azken hitza hau baita : maita, elgar maita!

Azken hitza hau baita : maita, elgar maita!

Zato Izpiritua_Veni sancte Spiritus (M)

T 100

T 150

T 180

1 –
Zaato, guure bihotzera
Eta guri zerutik
Igor zure argia.
Zaato Izpiritua !

2 –
Zaato beeharreen aita,
Zato dohain emaile
zato bihotz argia.
Zaato Izpiritua !

3 –
Miinen eeztitzaailea,
Arimen baitan zauden
Arintzaaile gozo.
Zaato Izpiritua

4 –
Laan aldiietaan pausu,
Kar aldietan bake,
Nigar minetan gozo.
Zaato Izpiritua !

5 –
Ooi argii dohaatsua,
Bete bihotz barnea
Fededun guzieri.
Zaato Izpiritua !

6-
Gaarbi loohitsuu dena,
Ihinzta idor dena,
Senda zaurturik dena.
Zaato Izpiritua !

7 –
Huunki googor daagona,
Susta hotzik dagona,
Xuxen makur doana.
Zaato Izpiritua !

8 –
Eeman feededuuneri,
Dena zuri baitaude,
zazpi dohain sainduak.
Zaato Izpiritua !

9 –
Eeman meereziimendu,
Eman salbamendua,
Eman zeruratzea.
Zaato Izpiritua !

Zato Izpiritua K 01 – (Veni Sancte Spiritus)

1 – Zato, Izpiriitua

Eta guri zeeerutik

Igor zure aaargia.

 

2 – Zato beharreen aita,

Zato dohaineen emaile

zato bihotzeen argia.

 

3 – Minen eztitzaailea,

Arimeen baitaan zauden

Arintzaaile gooozoa.

 

4 – Lan aldietaan pausu,

Kar aldiietaan bake,

Nigar miinetaaan gozo.

 

5 – Oi argii dohaatsua,

Bete bihotz barnea

Feededun guziiieri.

 

6 – Zure laaguntzaa gabe

Ez da deus gizonean

De/us hobengabeee denik.

 

7 – Garbi loohitsuu dena,

Ihinztaa idoor dena,

Senda zaurturik dena.

 

8 – Hunki googor daagona,

Susta hootzik daagona,

Xuxen makur doana.

 

9 – Eman fededuneri,

Dena zuuri baitaude,

zazpi dohain sainduak.

 

10 – Eman merezimendu,

Eman hiiltze saindua,

Eman zeruratzea.

Aaameen ! Alleluuia !.

 

Mandio

Aurkibidea

Ebanjeliotik? Bai! Nork nola.

Mahometen keinua?

___________________________________________________________________________

Mahometen keinua?

Ostatu bat. Lagun arte bat. Solasa, egun hauetakoa? Futbola? Ez, gure kasuan behintzat. Egia filosofo bat bagenuela gure artean, preseski hemen berean aipatu hura, pixka bat kitzikatu bai gintuen, gu, zutabe huntan idazten dugunak. Parada ederra aipatzeko, bekoz beko, bere liburuan zabaldu zuen iritzia: “Ba eta segur aski bizi leuna eramaten genuela holako gauzak idazteko, senti zela beti, gai minberatsuenetan ere, bukaerarako aitzinetik prestatu pomada goxoa”. Ez dugu nahi bezainbat sakontzen ahal izan gaia: filosofo horiek badakite, axaleko erantzun bat egin eta, solaskidea beren joko eremura ekartzen, ikuspegi orokorraren amuari esker. Huna haatik bi erranaldi, irakurle, gogoeta iturri izanen litzaizkizukeenak; bat bere hurbileko batena “Hain memento pozgarria bizi dut nun nahiko nukeen sinestun izan, hola bederen Jainkoa eskertuko nuke”. Hunen erakaspena argi egiten zait, bainan uzten zaitut irakurle zure baitako gogoeta zuhonek eramaten. Bertze erranaldi bat, hau berea haatik: “Biziko memento laz batek nindian bota Konpostelako bidera! Geroztik han gaindi nabilek”. Gehituko nuke bizi-fede zerbaitek bultzaturik. Berak dionaz ez da fededuna. Bertze lagunek ere eman dute beren iritzia. Iduriz ez dute bat egiten erlijio katolikoak fede-biziari ezartzen diozkan muga hertsiekin (bizi-fede fede-bizi). Entzun da: “ Nik badiat sineste bai, ni baino handiagoko zerbeit badela segur” edo “Ez dik Jainkoak sortu gizona baina bai gizonak Jainkoa”. Eta abar… Nere partetik holakotan maiz ateratzen dut mendizale batzuekin bizi izan genuen bitxikeri bat, kasualitatez batzuentzat.

Aneto mendia igan bezperan, afaldu eta, izarreri begira etzanik, galde funtsezkoetan barna ibili ginen: Kosmosaren muga ezina, gure ezdeustasuna… Kreatzaile bat horren gibelean? Hil ondoan biziak segitzen? Nik baietz. Lagun batek ezetz, gure gorputza arrek janen zutela eta horra. Hain segur nintzen nere iritziaz, nun lagun horri erran nion erne egoteko, keinu edo gertakari berezi batek bertzela pentsa-arazten ahalko zuela.

Biharamunean, erran bezala goizik jeiki eta, Aneto kaskora igan ginen, gazteen gisan unadura handirik gabe; lagun bat haatik etzen eroso ibili Mahometen zubi famatuan, ezin egin aitzina, ezin gibelera, bi aldeetako amildegiari begira. Elez sosegatu genuen doi bat eta, kaskoraino etorri zen; erran behar da etzuela ainitz preziatu hango bista, jaustea gogoan zuela.

Dena den, gibelerakoan pasatu zen gertaera berezi hau: hormagunea bukatu zelarik kranpoiak kendu genituen, bakotxak bere gostuko tokian. Memento batean ohartu nintzen begi-lagun beltzak ez nituela nerekin. Pentsatu nuen kranpoiak kentzean utzi nituela bide bazterrean; toki haren inguruan zen oraino eztabaidako lagun hura. Oihu egin nion “Beha zak ian nere begi-lagunak ikusten ditukan hor nunbeit.” Nik hori erran ordu konkortu zen eta begi lagun batzu bildu: “Adar bat eskas ditek!” “Orduan nereak dituk. Milesker”.

Beherago gelditu ginen atseden pixka baten hartzeko. Zakutik atera nuen krakada eta harekin batean… begi-lagunak! Ustez galduak, zakuaren zolan ziren! Alta, lagunak, nik erran ordu, berdinak atxeman zituen bidexka bazterrean! Erran nion: “Ikusten duk higandik haratagoko zerbait ari zaik kitzikan!” Ez dut uste bereganatu zuen suerte edo keinu arraro hori. Aritu zen ba eta, ez zutela biek adar bera galdua, batek ezkerrekoa bertzeak eskuinekoa.

Neretzat aldiz on egiten duten keinu horietarik izan zen, gainera hobekiago ikusteko bali diren tresnen ingurukoa, eta, Mahometen zubia bi aldiz iraganik gertatzen zena. Ez pentsa musulman bilakatu nintzela, soilik erranen nuke bertze erlijioek ere merezi dutela jakitateak ematen duen errespetua.

1842an heldu zen lehen aldikotz taldetxo bat Aneto gailurreraino. Horietarik batek, De Franquevillek idatzi zuen « Voyage à la Maladetta » liburua. Azken pasaia txar hori aipatzean dio: « Ce pont de Mahomet est pourtant la seule voie qui s’offre à nous pour arriver au but » . Koraneko “Sirat” zubiari erreferentzi egiten zuen. Sirat hori zintzilikatua da infernuaren gainean, haren parabisu aldeko puntan Mahomet dago, musulmanak laguntzen dituela zubi horren zeharkatzen, Allah otoiztuz: Jauna emozute salbamendua!

Zubi hori ilunpean dago, batian dena xixta, bertzean zirrista. Obra onez bete baldin baduzu zure bizia, zubia argituko da eta ximixtaren xixtuan iraganen duzu. Gaixtakerian bizi izan bazare, bidea luze eginen zaizu eta zauri ainitz jasan beharko duzu, berdin eroriko zare.

Gure erlijioan ere badira holako ikusmolde ilunak. Badugu Infernua, Purgatorioa, gainera lur huntan berean litezkeenak; entzun berria dut harriturik, sufritzen ari den eri bat aipatzean “Purgatzen ari da”. Eta bertze hau ere “Gizon gaixtoa izana da, orai pagatzen du”.

Engoitik susmatua dukezu, irakurle, Mandiok baikorrean finkatzen duela denak lotzen gaituen indar berezi hori, gutarik haraindiko indar kreatzaile hori.

Aurkibidea

__________________________________________________________________________

Ebanjeliotik? Bai! Nork nola.

Asaldatze bat bizi izan dugu zuzenean zutabe huntan Tradituak titulu pean. Jendeak preziatu du. Funtseko gomendio huntan ikusi du aterabidea idazleak: “Ebanjeliotik abia!” Lelo hori oinarrizkoa da. Jatorrizkoa eta betikoa. Baina! Baina!

Badakigu erranaldi horren pankartaren gibelean biltzen ahal litezkeela apezpiku eskuin muturrekoak eta ezkertiarrak, katoliko moralizatzaile hutsak eta zapalduen aldeko ekintzaileak, maite ditugun apezak eta integristak, Alexandre VI Aita Saindua eta Frantxua Lehena…

Iduri du Ebanjelioa bera ez dela aski argi! Egia ez da lehen irakurketan ulertzen diren testu horietarik. Adibide bat: Jesusek pikondo agorra madarikatu zuenekoa (Mt 21,18-19) “Jesus gose zen. Hostotan zen pikondo bat urrunetik ikusirik, hartan zerbait aurkituko ote zuen joan zen; bainan haratu eta hostorik baizik ez zuen aurkitu, ez baitzen piko-sasoina.  Orduan, pikondoari erran zion: «Ez dezala gehiago nehork hire fruiturik jan!» Dizipuluek entzun zuten” berena gogoan segur aski!

Bertze hau oraino harrigarriago, Joani 12′ 24, Duvoisinen Bibliatik: «Ogi bihia lurrerat erori ondoan hiltzen ez bada, bera dago bakharrik; baldin ordean hil izan bada, fruitu hainitz dakhartzi. Zer pentsatu ote zuen Duvoisinek solas makur horiek itzultzean? Ezjakintasunari eman ote zion kulpa? Bere Laborantza liburuan dio: “Guk erainagatik bihia, ez laiteke haz bihi hura gure nahiaren indarrez. Jainkoak ez badu nahi sor dadien, ustelduko da. Gaur egungo eskolako haur batek bezainbat bazekien ba bihia mirakulu bat dela, amaren sabeleko umeki baten gisan bizia bere baitan dakarrela, haren abiarazteko hazkurriarekin batean.

Agian ez da ustelduko!

Horra bi adierazpen, irakurle, zuk ere bitxiak aurkitzen dituzkezunak. Jakina, beti kausituko duzu zure inguruan apez bat edo, Bibliari buruz ikasketa luzeak eginak dituenak, arrazoinamendu zerbait zutik ezarriko dizuna. Ez dugu denborarik hortan galduko. Nere partetik bi bizi bide premiazko aurkitzen ditut Ebanjelioan: elgarrekilako enpatia, egiazkoa amodioaren bidean, eta heriotzatik harat biziak segitzen duelako esperantzaren indarra.

Bi puntu horietan bermatzen den jende frango bada mundu huntan. Izan katoliko ala ez. Lekukotasun eta idazki eder ere badaude han eta hemen. Idazki edo kantu; hala nola Txoria txori (Hegoak), bere hitz xinpleekin egiazko amodioaren adibide eredugarri bat ematen duena…

Irakurtzen ari naiz “Les petits frères de Jésus et de Charles de Foucauld. Obéissance et liberté” liburua. Kronika huntan aipatu izan dugun Austin Sein urruñarraren argazkia du azalean, bere lagundiaren bizia barnean, bertzeak bertze. Hastapenean kontatua da C. de Foucaulden bizia. Ze umiltasuna! Gehiegizkoa? Bere buruari erraten zion: Pentsa ezazu martir hil behar duzula, deus-gabetua, lurrean etzanik, biluzia, odolez eta zauriz estalia, itxuragabetua, bortizki eta mingarriki eraila, gaur berean izan dadin desiratzen duzula. Harritua gelditu naiz. Iduri du bereganatua zuela Joaniren adierazpen makurra: ba eta, bihiak usteldu behar du fruitu emateko…

René Voillaume, Charlesen dizipulua, Jesusen anai ttikien sortzailea, ez doa hain urrun.“Au coeur des masses” liburuan aitzina ematen ditu misio umila, lekukotasun isila, jendeen artean murgiltzea, ez ezagun egitea, otoitzean sustraitzea; gogoan izanez, pobreen bizia partekatzea nagusi dela gain aldetik egiten den misioari (Elitea konbertituz) bai eta behereko aldetik egiten denari (Obra eta erakustaldi publikoak pilatuz).

Aljeriar Musulmanen lekukotasunak hunkitu zuen Charles, bere aberats mundu arina balio gabetu baitzion. Hastapenetik nahi izan zuen Jesusen eta jendeenganako amodioa ezagutarazi ez misionest moduan, baina lekukotasun umil batean, pobrezi partekatu batean.

Bide hortarik doaz Jesusen anai ttikiak; aipatu liburu hortan ikusten da zer obra ederra egin duten India hegoaldean Xanti eta bere kideek. Harekin aritu zen Austin Sein. Sufrikario lazgarrien erdian hil baitzen Xanti, Austinek dio: “Bere sufrikarioa Jesusenari juntatua zuen”. Agian ez zuen muinetaratua Charlesen azken desio iluna, eta harekin batean haziak fruitu emateko usteldu behar duelako uste okerra.

Austinek “Anand” izena hartu zuen Alampundin bizitzea erabaki zuelarik. Erran nahi du “Bozkario”. Bihotza pozik aritua da Tamul behartsuen alde lan eta lan, proselitismo eta espanturik gabe. Begiak bere izenaren idurikoak ditu Anandek. Eraman biziaren ispilu edo hozitzen ari den ernamuinaren distira.

Aurkibidea

Xalbat Martinon apezari bere ilobek

Xalbat Martinon apezari bere ilobek kantatua ehorzketa egunean (2021/10/04). Bere apezgoaren 50 urtekari egin bertsuak dira.

50 URTEZ !!

(doinua : Lili bat ikusi dut)

Mende erdi bat hortxet zaitugula apez

Etxez-etxe oinez ta herriz-herri airez

Bazterretan hedatuz, maitasun ta fedez

Ele goxo asko ta irriño, nola ez !

 

 

Apal-apala mintzo, doi-doia ageri

Prediku luze gutti, bai obrak nasaiki

Xinaurria iduri, beti zerbait ari

Xume, pobre ta eri, denen zerbitzari

 

Jo harat ta jo hunat ottoren otoa

Izan dain “quatr’L”, “Visa, edo orai “C trois”

Bakotxak ukana du bai, behin kaskañoa

Apezek, zeruetan ardura gogoa !

 

Maule ta Brasileko langile Portuges,

Familia ta lagun, xuri edota beltz

Zure etxean beti, sartzen atseginez

Milesker Otto Xobur, oi, bihotz-bihotzez !

N.C.

2009/06/21

102. A. Eskerrak eman. 7.ig (bukatzekoa)

Rose, Fleur, Rouge, Jardin, Nature, Été, Couleur

Jainkoak badu bihotz on eta urrikalmendu.
Eskerrak eman, nere arima, Jainkoari ;
Nere barneko guziek haren izenari.
Eskerrak eman, nere arima, Jainkoari,
Ez nehoiz ahantz zoin usu zaitzun urrikari.

Jainkoak badu bihotz on eta urrikalmendu.
Harek barkatzen, noiz baitzare zu makur ari,
Indar emaiten, ahul bazare, ala eri.
Libratzen zaitu, kasik baitzare hil erori,
Emaiten dautzu amodioa minen sari.

Jainkoak badu bihotz on eta urrikalmendu.
Ona da Jauna eta guzien urrikari,
Ez hasarrekor bainan bihotzen altxagarri.
Gaizkien arau ez zaiku Jauna nehoiz ari,
Ez eta ere hobenen arau lotzen guri.

Jainkoak badu bihotz on eta urrikalmendu.
Bi zeru aldek ezin neholaz jo elgarri:
Gure hobenak gutarik urrun hak ezarri.
Nola baitio aitak behatzen semeari,
Hala da Jauna, Jainkozaleen urrikari.

Jainkoak badu bihotz on eta urrikalmendu.

Itzulpena : Xavier Diharce – Iratzeder O.S.B.
Editions EZKILA . Tous droits réservés.

97. C. Egin Jaunari . 33. igandea

Heldu da Jauna, ikus dezan
Herriak zuzen badabiltzan.
Egin Jaunari soinu kantu:
Jo xirribika, jo salmo ttunttun eta xistu,
Adar-soinu jo, zilar-soinu,
Pitz eta kanta, lurrak errege Jauna baitu.

Heldu da Jauna, ikus dezan
Herriak zuzen badabiltzan.
Itsas-uhainek hari kanta:
Lur guzia jauz: guzi guzien Jauna baita.
Ibaiek egin esku zarta:
Mendi-buruek, irrintzin eta zinka bota.

Heldu da Jauna, ikus dezan
Herriak zuzen badabiltzan.
Kanta Jaunari, heldu baita:
Bai, heldu baita, berak hartzeko lurraz arta.
Joanen du joanen lurra zuzen,
Herriak oro zuzenbidean joan ditezen.

Heldu da Jauna, ikus dezan
Herriak zuzen badabiltzan.

Itzulpena : Xavier Diharce – Iratzeder O.S.B.
Editions EZKILA . Tous droits réservés.

Tonu bat beherago: